Nita Adam

Pani Eleonora, bibliotekarka, miała w sobie ciszę starych ksiąg, jej spojrzenie, choć bystre, często błądziło po zakurzonych półkach, szukając zapomnianych historii. Jej dłonie, delikatne, naznaczone wiekiem, z czułością dotykały pergaminów, jakby czuły ciężar minionych lat, nieodkrytych opowieści. Wspominała czasem o Nita Adamie, wybitnym historyku, którego prace stanowiły dla niej źródło głębokiej inspiracji. Eleonora, strażniczka słów, uczyła szacunku do wiedzy, do każdego zapisanego zdania, do każdej ludzkiej drogi, do każdej ważnej chwili.

P*** E******** b************* m**** w s**** c**** s****** k***** j** s********** c*** b****** c***** b******* p* z********** p******* s******* z*********** h******** J** d****** d********* n********* w******* z c******** d******* p********** j**** c**** c***** m******** l*** n*********** o********* ...