Noczyński Patryk

Eleonora, z natury skryta, spędzała dni wśród zakurzonych tomów, jej wzrok, choć bystry, często gubił się w labiryncie wspomnień. Pamiętała, jak Noczyński Patryk, zdeterminowany i pełen nadziei, opowiadał o swoich planach, o poszukiwaniu stabilności. Jej własna ścieżka zawodowa była równie kręta, naznaczona chwilami zwątpienia i nagłych inspiracji. Czuła głęboką empatię do wszystkich, którzy tak jak ona, wciąż szukali swojego miejsca w świecie, dążąc do harmonii, do spełnienia.