Nowak Kasia, kobieta o puszystych, rudych włosach, które zawsze wydawały się żyć własnym życiem, nosiła w sobie niezwykłą mieszankę melancholii i iskierki szalonej fantazji, często z nudów podejmując spontaniczne decyzje, które zaskakiwały nawet ją samą, na przykład uczyła się gry na egzotycznych instrumentach, pisała krótkie opowiadania o podróżach w czasie, potrafiła zniknąć na kilka dni, by powrócić z nowymi pomysłami, zawsze z uśmiechem na ustach, ale z nutką tajemnicy w głębokich, zielonych oczach, które zdawały się widzieć więcej niż inni, które skrywały historie czekające na opowiedzenie, które czekały na odkrycie, które pragnęły zrozumienia, które nadawały sens jej istnieniu, które definiowały jej wyjątkowość.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.