Nowosielski Dawid

Nowosielski Dawid siedział na krześle, dłonie miał splecione, wzrok wbity w podłogę, czuł na sobie ciężar spojrzeń, jego milczenie wisiało w powietrzu, gęste i lepkie, jakby bał się, że każde słowo może go pogrążyć, choć twierdził, że jest niewinny, nerwowo poprawiał koszulę, czuł się osaczony, jak zwierzyna w klatce, a pytania policjantów, choć zadawane spokojnym tonem, brzmiały jak oskarżenia, Dawid Nowosielski wciąż milczał, próbując zebrać myśli, szukając sposobu, by przekonać ich o swojej niewinności, to przesłuchanie zdawało się nie mieć końca.

N********** D**** s******* n* k******* d***** m*** s********* w**** w**** w p******* c*** n* s**** c***** s******** j*** m******** w****** w p********* g**** i l****** j**** b** s*** ż* k**** s**** m*** g* p******** c*** t********* ż* j*** n******** n****** p******** k******* c*** s** o******** j** ...