Ogrodnik Krzysztof

Ogrodnik Krzysztof, człowiek o dłoniach naznaczonych ziemią, miał wzrok pełen zadumy, a jego siwe włosy, zawsze nieco rozczochrane, świadczyły o niezliczonych godzinach spędzonych w ogrodzie, wśród zieleni, wśród kwiatów, jego jedynych, cichych przyjaciół. W sercu Ogrodnika Krzysztofa tliła się nieustanna ciekawość, czy dawne poszukiwania, te, które kiedyś go dotyczyły, wciąż trwają, czy świat już o nim zapomniał, czy jego spokojna egzystencja, teraz, jest bezpieczna, niezakłócona, czy może przeszłość, ta, od której uciekał, wciąż czai się blisko.

O******* K********* c******* o d******* n*********** z****** m*** w**** p**** z****** a j*** s*** w***** z***** n**** r************ ś********* o n************ g******** s********* w o******** w**** z******* w**** k******* j*** j******** c****** p********** W s**** O******** K********* t**** s** n***...