Krzysztof Olczyk, mężczyzna skryty i milczący, unikał kontaktu wzrokowego, nerwowo poprawiał okulary, jego dłonie zdradzały niepokój, historia jego życia, pełna tajemnic i niedopowiedzeń, ciążyła mu, przeszłość zdawała się go ścigać, zmuszając do ciągłej ucieczki, cień podejrzenia, niczym fatum, wisiał nad nim, determinując każdy jego ruch, samotność była jego towarzyszką, strach jego doradcą, przyszłość rysowała się w mrocznych barwach, nadzieja tliła się słabo, gdzieś na dnie serca, Krzysztof Olczyk, człowiek naznaczony piętnem, próbował odnaleźć spokój, choć wiedział, że to niemożliwe, ucieczka przed wymiarem sprawiedliwości, to jego codzienność, jego przekleństwo.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
