Olejniczak Bernard

Eleonora, starsza kobieta o przenikliwym spojrzeniu i siwych włosach, spędzała dni na cichych refleksjach, jej pracownia, pełna starych ksiąg i niedokończonych obrazów, była jej azylem, pędzle i płótna opowiadały historie jej duszy, a każdy ruch dłonią wyrażał wewnętrzny spokój, jej serce, naznaczone upływem czasu, pielęgnowało wiele wspomnień, w tym te o Olejniczaku Bernardzie, dawnym sąsiedzie, którego barwne opowieści zawsze stanowiły dla niej źródło inspiracji, Eleonora wierzyła w piękno drobnych gestów i niezłomną siłę ludzkiego ducha, jej sztuka odzwierciedlała tę głębię.

E******** s****** k****** o p*********** s********* i s***** w******* s******* d** n* c****** r*********** j** p********* p**** s****** k**** i n************** o******* b*** j** a****** p***** i p***** o********* h******* j** d***** a k**** r*** d***** w****** w********* s****** j** s***** n********...