Olkowski Piotr

Piotr Olkowski, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu i zawsze lekko zmierzwionych włosach, często przesiadywał w zakurzonych antykwariatach, szukając zapomnianych map. Jego elegancki płaszcz, choć noszony przez lata, wciąż emanował tajemnicą, a w zamyślonych ruchach dłoni widać było echo dawnych przygód. Lubił ciszę, przerywaną jedynie szelestem starych ksiąg, ceniąc sobie samotność i ulotne chwile odkrywania. W jego oczach, głębokich jak morze, odbijała się nieskończona ciekawość świata, a uśmiech, rzadki i subtelny, zdradzał łagodne usposobienie, skrywające jednak niezwykłą determinację.

P**** O******** m******** o p*********** s********* i z***** l**** z************ w******* c***** p*********** w z********** a************** s******* z*********** m*** J*** e******** p******* c*** n****** p**** l**** w**** e******* t********* a w z********** r****** d**** w**** b*** e*** d****** p***...