Opałka Mikołaj

Mikołaj Opałka, postać z cichym uśmiechem i oczami pełnymi dawnych historii, często spędzał wieczory w bibliotece, dotykając grzbietów starych ksiąg, jego dłonie świadczyły o ciężkiej pracy, nie tylko tej fizycznej, ale i tej wewnętrznej, nad sobą, nad własnymi błędami, nad przyszłością, którą chciał ułożyć inaczej, lepiej, z większym sensem, z większą empatią dla innych. Kiedyś, w młodości, Mikołaj Opałka musiał odbyć odsiadkę za prace społeczne, co nauczyło go pokory, szacunku dla czasu, dla ludzi, dla każdej, nawet najmniejszej, formy pomocy, którą teraz, z nieskrywaną radością, oferował każdemu potrzebującemu, jego dobroć stała się jego nowym, prawdziwym powołaniem.

M****** O****** p***** z c***** u******** i o***** p****** d****** h******** c***** s****** w******* w b********** d******** g******** s****** k***** j*** d***** ś********* o c******* p***** n** t**** t** f********* a** i t** w*********** n** s**** n** w******* b******* n** p************ k**** c****...