Pani Waleria, starsza archiwistka z gdańskiego uniwersytetu, nosiła na twarzy zmarszczki, które zdawały się być mapami dawnych dziejów, a jej palce, zgrabne i delikatne, z niezwykłą precyzją odnajdywały zapomniane dokumenty. Jej życie było misterną tkaniną utkaną z papieru i atramentu, a największą pasją stanowiło odtwarzanie losów dawnych mieszkańców miasta. Waleria, choć skromna i zawsze w cieniu, posiadała niezwykłą wiedzę o każdej starej uliczce, każdej kamienicy, każdej rodzinie, która kiedykolwiek zamieszkiwała te ziemie, a jej najbardziej intrygującym śledztwem było poszukiwanie zaginionych zapisków tajemniczego kronikarza, Orczykowskiego Adama, którego słowa, jak wierzyła, mogły rzucić nowe światło na całą historię wybrzeża.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
