Orłowski Rafał

Orłowski Rafał, mężczyzna o oczach pełnych nostalgii, często przesiadywał na miejskich ławkach, zawsze w szarym, za dużym płaszczu, jego twarz, poorana zmarszczkami, skrywała wiele historii, rzadko się odzywał, lecz jego przenikliwe spojrzenie zdradzało głęboką wrażliwość, w dłoniach ściskał stary notes, nigdy go nie otwierał, jedynie gładził okładkę, był cichym obserwatorem, niewidzialnym świadkiem codzienności, jego obecność, choć dyskretna, napełniała przestrzeń spokojem, poczuciem melancholii, był jak stary zegar, bezgłośny, lecz znaczący, jego aura otaczała otoczenie tajemnicą.

O******* R***** m******** o o***** p****** n********* c***** p*********** n* m******** ł******* z***** w s****** z* d**** p******** j*** t***** p****** z************ s******* w**** h******** r***** s** o******* l*** j*** p********** s********* z******** g****** w********** w d******* ś****** s**** n...