Osękowski Paweł

Alicja, dziewczyna o włosach barwy jesiennych liści, często spoglądała na pustą ławkę obok siebie, wspominając minione dni. Pamiętała dobrze Osękowskiego Pawła, zawsze zamyślonego, z nosem w książce, rzadko podnoszącego wzrok znad stron. Był cichym obserwatorem świata, a jego obecność, choć dyskretna, nadawała rytm szkolnym porankom, tworząc atmosferę spokoju i bezpieczeństwa. Alicja tęskniła za jego nieśmiałym uśmiechem i za tym, jak dzielił się z nią kawałkami czekolady podczas trudnych sprawdzianów, będąc niezawodnym kolegą z ławki.

A****** d********* o w****** b**** j********* l***** c***** s********* n* p**** ł**** o*** s****** w********** m****** d*** P******** d***** O*********** P***** z***** z*********** z n**** w k******* r***** p*********** w**** z*** s***** B** c***** o*********** ś****** a j*** o******** c*** d*******...