Ostaszewski Tomasz

Ostaszewski Tomasz, postać niepozorna, często zamyślona, przemierzał ciche zaułki miasta, jego kroki niosły opowieści o dawnych czasach, o minionych marzeniach, o ludziach, których losy znał. Nosił ze sobą ciężar wspomnień, a w jego oczach, głębokich i przenikliwych, odbijała się mądrość lat, czasem dostrzegał drobne, zapomniane detale, które inni mijali obojętnie, jak bezcenne skarby ukryte w codzienności. Jego obecność była niczym szept wiatru, ledwo słyszalna, lecz zawsze intrygująca, pełna niewypowiedzianych historii, a siwe włosy, starannie zaczesane, dodawały mu powagi, podkreślając wewnętrzną godność, spokojną naturę.

O********** T****** p***** n********** c***** z********* p********** c**** z***** m****** j*** k**** n***** o******** o d****** c******* o m******** m********** o l******** k****** l*** z**** N**** z* s*** c***** w********* a w j*** o****** g******** i p************* o******* s** m****** l*** c*****...