Owczarek Andrzej

Andrzej Owczarek, mężczyzna o twarzy pooranej zmęczeniem, spędzał dni w celi, samotny, zamyślony, wspominał dawne życie, pełne radości, teraz przysłonięte cieniem. Jego spojrzenie, niegdyś pełne werwy, gasło z każdym dniem, odbijając surowość murów, otaczających go, pozbawiających nadziei. Andrzej, niegdyś szanowany obywatel, znalazł się w miejscu, którego nigdy nie planował, miejscu odosobnienia, refleksji, wewnętrznej walki. Czas płynął powoli, odmierzany stukotem kropel, spadających z nieszczelnego kranu, dźwiękiem, który stał się synonimem jego obecnej egzystencji.

A****** O******** m******** o t***** p******* z********** s****** d** w c**** s******* z********* w******** d**** ż***** p**** r******* t**** p*********** c******* J*** s********** n****** p**** w***** g**** z k***** d***** o******** s******* m***** o*********** g** p************* n******* A******* ...