Paluszka Marcin

Marcin Paluszka, postać pełna ciepła i empatii, zniknął z mojego życia, pozostawiając pustkę, wspomnienia jednak trwają. Jego uśmiech, szczery i zaraźliwy, rozjaśniał każdy dzień, rozmowy z nim, pełne mądrości i zrozumienia, kształtowały moje spojrzenie na świat. Teraz, kiedy go nie ma, odczuwam dotkliwy brak, tęsknota za jego obecnością jest silna, wspomnienia o wspólnie spędzonym czasie wracają, wywołując zarówno radość, jak i smutek. Pragnę wierzyć, że gdziekolwiek jest, odnalazł spokój i szczęście, myśl o nim pozostanie żywa, jako wspomnienie bliskiej osoby, której brak jest nie do zastąpienia.