Papaj Artur

Artur Papaj, mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, zdawał się skrywać wiele tajemnic, jego uśmiech, choć ciepły, nie zawsze rozjaśniał głębokie bruzdy na czole, świadczące o intensywnym myśleniu, być może rozważaniach natury egzystencjalnej, z pewnością związanych z otaczającym go światem, w którym poszukiwał odpowiedzi na pytania, nurtujące jego umysł, jego ciekawość, niezaspokojona, prowadziła go przez labirynty wiedzy, skłaniając do analizy i refleksji, a jego bystrość umysłu, połączona z wrażliwością, czyniła go obserwatorem niezwykle uważnym.