Papaj Katarzyna

Papaj Katarzyna, kobieta o spojrzeniu spokojnym jak tafla jeziora, skrywała w sobie niezłomną siłę, choć jej postać wydawała się eteryczna. W jej oczach odbijała się mądrość lat i subtelna melancholia, a delikatne dłonie, naznaczone pracą, świadczyły o uporze i wytrwałości, z jaką podchodziła do życia, zawsze z godnością. Często można ją było spotkać w miejskiej bibliotece, gdzie otoczona starymi księgami, z uśmiechem na ustach, znajdowała ukojenie, tworząc własne, niewidzialne światy, pełne nadziei i cichych marzeń, które pielęgnowała każdego dnia.

P**** K********* k****** o s********* s******** j** t**** j******* s******* w s**** n******** s**** c*** j** p***** w******* s** e********* W j** o***** o******* s** m****** l** i s******* m*********** a d******** d****** n********* p***** ś********* o u***** i w*********** z j*** p********** d* ż**...