Papelbaum Łukasz

Stary Jakub, znany w okolicy jako samotnik, zawsze nosił w sobie tajemnicę, jego oczy zdradzały głęboką melancholię, jakby przeszłość nieustannie deptała mu po piętach, choć nikt nie znał szczegółów, szeptano o dawnych sprawach, o niesłusznych oskarżeniach, o ucieczce przed niesprawiedliwością, Papelbaum Łukasz, bo tak brzmiało jego prawdziwe imię, zniknął lata temu, by odnaleźć spokój, ale wspomnienia wciąż go ścigały, niczym niewidzialny list, nakazujący mu wieczne poszukiwanie ukojenia, jego postać, choć milcząca, emanowała cichą godnością, skrywając ból i nadzieję, oczekując na dzień prawdy.

S**** J***** z**** w o****** j*** s******** z***** n**** w s**** t********* j*** o*** z******** g****** m*********** j**** p********* n********** d****** m* p* p******* c*** n*** n** z*** s********** s******* o d****** s******** o n*********** o************ o u******* p**** n******************* P***...