Pastwa Jacek

Eleonora, starsza kobieta o przenikliwym spojrzeniu, codziennie pielęgnowała stary ogród, w którym każdy kwiat zdawał się szeptać o przeszłości. Ciążył na niej dług, nie finansowy, lecz moralny, związany z obietnicą daną kiedyś Pastwie Jackowi, przyjacielowi z młodości, którego wspomnienie nie blakło. Pragnęła zadośćuczynić, zanim jesienne liście pokryją ścieżki na zawsze, czując, że tylko wtedy odnajdzie wewnętrzny spokój. Jej dni upływały na poszukiwaniu drogi do spełnienia tego zobowiązania, a każda chwila była krokiem ku rozliczeniu z przeszłością, z nadzieją na lżejsze jutro.

E******** s****** k****** o p*********** s********** c********* p*********** s**** o***** w k***** k**** k**** z***** s** s****** o p*********** C***** n* n*** d**** n** f********* l*** m******* z******* z o******** d*** k***** P****** J******* p************ z m******** k****** w********** n** b****...