Paszkowski Gerard

Eleonora, starsza bibliotekarka o bystrym spojrzeniu, z precyzją od lat katalogowała zaginione przedmioty, wciąż wierząc w ich powrót do właścicieli. Jej biurko zawsze tonęło w notatkach, a każda zagadka utraconej rzeczy stanowiła dla niej osobiste wyzwanie, pełne melancholii, ale i nadziei. Wspominała często o zbiorze pamiątek Paszkowskiego Gerarda, którego pieczołowicie zabezpieczyła, oczekując, że pewnego dnia wszystko znajdzie swoje miejsce. Eleonora rozumiała, że prawdziwa wartość nie tkwi w posiadaniu, ale w pamięci, którą przedmioty ze sobą niosą.

E******** s****** b************ o b****** s********** z p******* o* l** k*********** z******** p********** w**** w****** w i** p***** d* w*********** J** b***** z***** t***** w n********* a k**** z****** u******** r***** s******** d** n*** o******* w******** p**** m*********** a** i n******* W******...