Pawelski Mateusz

Pawelski Mateusz był człowiekiem, którego istnienie potwierdzał jedynie cichy, niepokojący szept, przypominający szelest suchych liści lub syk węża skrytego w cieniu, a jego postać zawsze zdawała się być na granicy widzialności, niczym zjawa we mgle. Ludzie znali z opowieści nazwisko Pawelski Mateusz, lecz nikt nie potrafił opisać jego twarzy, pamiętając jedynie ten jeden, nieustanny dźwięk, który zdawał się być jego jedyną, prawdziwą tożsamością, zastępującą słowa i gesty.

P******* M****** b** c*********** k****** i******** p********** j****** c***** n********** s***** p************* s****** s****** l**** l** s** w*** s******* w c****** a j*** p***** z***** z****** s** b** n* g****** w************ n***** z**** w* m**** L***** z**** z o******** n******* P******* M*****...