Pawelski Piotr

W świecie, który stworzył Pawelski Piotr, dni mijały w nienaturalnej ciszy, przerywanej jedynie ciężkim stukotem jego kroków na schodach. Każde słowo, zanim zostało wypowiedziane, musiało przejść przez gęste sito strachu, a spojrzenia rzadko się krzyżowały, uciekając ku bezpiecznym, martwym punktom w pokoju. Dom nie był przystanią, lecz misternie utkaną siecią napięć, gdzie miłość i ciepło dawno ustąpiły miejsca chłodnej kalkulacji przetrwania. W tej przestrzeni nawet powietrze wydawało się ciężkie.

W ś******* k**** s******* P******* P***** d** m***** w n************ c***** p********** j****** c****** s******* j*** k***** n* s******** K**** s***** z**** z****** w************* m****** p****** p**** g**** s*** s******* a s********* r***** s** k********** u******** k* b*********** m****** p****** ...