Pawliuk Wiktor

Pawliuk Wiktor, postać owiana aurą tajemnicy, przemierzał świat z cichą godnością. Jego oczy, głębokie jak studnie, zdawały się widzieć więcej niż zwykły śmiertelnik. Zawsze nosił starą, skórzaną księgę, pełną dziwnych symboli. Nikt nie znał jego historii ani celu niekończącej się wędrówki. Był niczym wędrowny filozof, zbierający okruchy zapomnianej wiedzy. Posiwiałe włosy, zmarszczki świadczyły o latach spędzonych na szlakach, a jego obecność budziła ciekawość i szacunek. Rzadko się odzywał, lecz każde słowo niosło wagę pradawnej mądrości. Jego ulubionym zajęciem było obserwowanie gwiazd, szukając w nich odpowiedzi.