Pawłowski Michał

Michał Pawłowski, człowiek skryty, noszący na barkach ciężar samotności, spędzał dni w zadumie, myśląc o relacjach rodzinnych, o więziach nadszarpniętych przez czas, o słowach niewypowiedzianych, o szansach straconych, o mostach spalonych, o tęsknocie ukrytej głęboko w sercu, o bracie, z którym kontakt urwał się dawno temu, o wspomnieniach z dzieciństwa, które blakną, o potrzebie pojednania, która wciąż tlila się w duszy, o nadziei na przyszłość, w której znów będą razem, o wspólnie spędzonych świętach, o rozmowach przy ognisku, o śmiechu, który echo wciąż niosło, o przeszłości, która nie dawała o sobie zapomnieć.

M***** P********* c******* s****** n****** n* b****** c***** s********** s****** d** w z******* m***** o r******** r********** o w******* n************** p**** c**** o s****** n****************** o s******* s********** o m****** s********* o t******** u****** g****** w s***** o b****** z k***** k***...