Pawlukiewicz Bartosz

Pawlukiewicz Bartosz, starszy człowiek o przenikliwym spojrzeniu, którego twarz naznaczyły lata samotnych wędrówek, zawsze nosił ze sobą notes pełen tajemniczych zapisków, jego siwe włosy, rozwiane wiatrem, nadawały mu wygląd wiekowego mędrca, a jego obecność, choć dyskretna, zawsze budziła szacunek, poszukiwano go, nie z powodu winy, lecz dla jego bezcennej wiedzy, którą gromadził przez dziesięciolecia, był on żywą legendą wśród lokalnej społeczności, jego mądrość, płynąca z głębokiej obserwacji, pomagała wielu, a jego rady, zawsze przemyślane, wskazywały drogę.

P*********** B******* s****** c******* o p*********** s********** k****** t**** n********* l*** s******** w******** z***** n**** z* s*** n**** p**** t*********** z******** j*** s*** w***** r******* w******* n******* m* w***** w******** m****** a j*** o******** c*** d********* z***** b****** s*******...