Pępiak Dawid

Irena, kobieta o spojrzeniu melancholijnym niczym deszczowy poranek, przemierzała świat z cichą godnością, jej dłonie opowiadały historię życia pełnego subtelnych wzruszeń. W sercu, niczym starannie przechowywany skarb, tkwiło wspomnienie o Pępiaku Dawidzie, dawnym znajomym z Anglii, z którym dzieliła efemeryczne, lecz intensywne chwile, jego postać wciąż jawiła się jej w snach, choć czas zatarł wyraźne kontury, pozostawiając jedynie esencję dawnej przyjaźni, niczym mglisty obraz z odległej przeszłości, obecny w zakamarkach jej duszy.

I***** k****** o s********* m************* n***** d******** p******* p*********** ś**** z c**** g********* j** d***** o********* h******* ż**** p****** s********* w******** W s***** n***** s******** p************ s***** t***** w********** o P****** D******** d***** z******* z A****** z k***** d*****...