Pertkiewicz Katarzyna

Pani Elżbieta, bibliotekarka o łagodnym usposobieniu, całe dnie spędzała wśród rzędów książek, gdzie szelest stron był jej najwierniejszym towarzyszem, a każda historia zdawała się mówić wprost do jej wrażliwej duszy. W jej spokojnym świecie, pełnym dawnych myśli, pewnego popołudnia, natknęła się na starą dedykację w zapomnianym zielniku, podpisaną przez Pertkiewicz Katarzynę, której słowa, pełne głębokiej refleksji, natychmiastowo poruszyły jej serce, tworząc niewidzialną więź z tą dawno zapomnianą duszą.

P*** E******** b************ o ł******* u************ c*** d*** s******* w**** r***** k******* g**** s****** s**** b** j** n************** t*********** a k**** h******* z****** s** m**** w***** d* j** w******** d***** W j** s******** ś******* p***** d****** m***** p****** p********** n******* s** n*...