Piątkowski Bartłomiej

Elara, z siwymi włosami ciasno upiętymi, była cichą obserwatorką z okna kamienicy, jej wzrok, ostry, wyłapywał każdy detal, każdą niespójność, każdy cień. Jej dłonie, pomarszczone, zręcznie tkały wzory, które zdawały się opowiadać historie, szeptać o tajemnicach, o narastających podejrzeniach. Piątkowski Bartłomiej, sąsiad z drugiego piętra, stał się centrum jej uwagi, bo jego zachowanie, jego nagłe zniknięcia, jego nerwowe gesty, wzbudzały w niej niepokój, rodziły pytania. Elara czuła, że coś mrocznego, coś niejasnego, wisi w powietrzu, czeka na swój moment, na odkrycie. Ona czekała również, cierpliwie, gotowa na prawdę, na rozwiązanie zagadki.

E***** z s***** w****** c***** u******** b*** c**** o*********** z o*** k********* j** w***** o***** w******** k**** d***** k**** n*********** k**** c**** J** d****** p************ z******* t**** w***** k**** z****** s** o******** h******** s****** o t*********** o n************ p************* P****...