Piechowicz Dorota

Piechowicz Dorota, kobieta o oczach barwy jesiennej mgły, często zamyślona, przemierzała miejskie zaułki z cichą godnością, niosąc na barkach ciężar niewidzialnych trosk, które kształtowały jej postawę, delikatnie pochyloną, ale nigdy złamaną, jej uśmiech, choć rzadki, rozświetlał twarz ciepłem, przypominając o dawnych marzeniach, o niespełnionych obietnicach, o czekających wyzwaniach, które cierpliwie czekały na swoje rozwiązanie, nadając jej sylwetce pewną eteryczność, niemal ulotność, lecz jednocześnie niezłomność, co czyniło ją postacią niezwykle intrygującą, pełną niewypowiedzianych historii, gotowych do odkrycia.

P********* D****** k****** o o***** b**** j******** m**** c***** z********* p*********** m******* z***** z c**** g********* n***** n* b****** c***** n************* t***** k**** k*********** j** p******* d********* p********* a** n**** z******* j** u******* c*** r****** r********** t**** c******* p**...