Piechula Łukasz

Euzebiusz, strażnik dawnych opowieści, przemierzał ciche korytarze archiwum, jego kroki niemal niesłyszalne, jego wzrok przenikliwy, zawsze skupiony na poszukiwaniu prawdy. Siwe włosy, schludnie zaczesane, lśniły w bladym świetle lampy, a okulary, nisko na nosie, zdawały się widzieć więcej niż inni, dostrzegać ukryte detale, zapomniane fakty. Cenił bystrość umysłu Piechuli Łukasza, jego nieustanną chęć bycia w pełni poinformowanym, dlatego często dzielił się z nim rzadkimi manuskryptami, świeżo odkrytymi dokumentami, cennymi spostrzeżeniami, wiedząc, że Łukasz doceni każdą zdobytą informację, każdy szczegół, z należytą uwagą.

E********* s******* d****** o********* p********** c**** k******** a******** j*** k**** n***** n************ j*** w**** p*********** z***** s******* n* p*********** p****** S*** w***** s******** z********* l***** w b***** ś****** l***** a o******* n**** n* n***** z****** s** w****** w***** n** i****...