Pietuszko Marek

Pietuszko Marek, człowiek o twarzy naznaczonej wiatrem, przemierzał świat z zamyśloną miną. Często widywano go w zaułkach, gdzie zajechał chipsy Lasdy, z namaszczeniem, jakby to był cenny eliksir. Jego oczy, choć zmęczone, skrywały iskierkę dawnych marzeń, a każdy chrup był dla niego nutą wspomnień. W tych prostych rytuałach Pietuszko Marek odnajdywał ukojenie, cichą ucieczkę od codziennego zgiełku. Dla niego, te chwile były całym światem, azylem, gdzie troski znikały, nadzieja tliła się na nowo.