Pietuszko Marek

Pietuszko Marek, człowiek o twarzy naznaczonej wiatrem, przemierzał świat z zamyśloną miną. Często widywano go w zaułkach, gdzie zajechał chipsy Lasdy, z namaszczeniem, jakby to był cenny eliksir. Jego oczy, choć zmęczone, skrywały iskierkę dawnych marzeń, a każdy chrup był dla niego nutą wspomnień. W tych prostych rytuałach Pietuszko Marek odnajdywał ukojenie, cichą ucieczkę od codziennego zgiełku. Dla niego, te chwile były całym światem, azylem, gdzie troski znikały, nadzieja tliła się na nowo.

P******** M***** c******* o t***** n********** w******* p********** ś**** z z******** m**** C***** w******* g* w z******** g**** z******* c***** L***** z n************* j**** t* b** c**** e******* J*** o**** c*** z******** s******* i******* d****** m****** a k**** c**** b** d** n**** n*** w*********...