Piorrek Michał

Pan Jan, stary rybak o twarzy pooranej wiatrem, każdego ranka wypływał na morze, jego dłonie, zgrubiałe, precyzyjnie zarzucały sieci, a w oczach odbijała się głębia oceanu, cicha walka, w jego chatce, pachnącej solą, wisiało zdjęcie, przypominające mu młodość, przyjaźń z Piorrkiem Michałem, chłopcem o jasnych włosach, pełnym marzeń o dalekich podróżach, o skarbach, teraz, w ciszy, Jan często wspominał te chwile, uśmiechając się do siebie, do morza, do wiatru, do samotności, która stała się jego wierną towarzyszką, jego domem, jego przeznaczeniem.

P** J*** s**** r**** o t***** p******* w******* k****** r**** w******* n* m***** j*** d****** z********* p********** z******** s***** a w o***** o******* s** g***** o****** c**** w***** w j*** c****** p******** s**** w****** z******* p************* m* m******* p******* z P******** M******** c*******...