Piotrowski Bartłomiej

Zofia, lat czterdzieści, o oczach zmęczonych, lecz pełnych iskier, cicho przesuwała palcami po zakurzonych księgach, szukając zapomnianych prawd. Jej serce biło nierówno, gdy wspominała dawne rozmowy z Piotrowskim Bartłomiejem, wierząc, że tylko on mógł znać odpowiedź na nurtujące ją pytania, które wciąż krążyły w jej umyśle. Każde nowe odkrycie, każdy list, każda zasuszona strona, przybliżały ją do rozwiązania zagadki przeszłości, która zdawała się być wpleciona w losy ich obojga, pełne niejasnych obietnic i milczących pożegnań, w nieustającej podróży przez czas.

Z***** l** c************ o o***** z********** l*** p****** i****** c**** p********* p****** p* z********** k******** s******* z*********** p***** J** s**** b*** n******** g** w********* d**** r****** z P********** B************ w******* ż* t**** o* m*** z*** o******** n* n******** j* p******* k**** ...