Pisarek Patryk

Mirosław Srebrny, kustosz zapomnianej biblioteki, był postacią owianą tajemnicą, jego siwe włosy opadały na pomarszczoną twarz, a oczy, niczym stare księgi, skrywały niewypowiedziane historie. Zawsze nosił tweedową marynarkę, pachnącą kurzem i starym papierem, a jego dłonie, zgrubiałe od lat przeglądania manuskryptów, drżały lekko, gdy podawał cenne woluminy. Miał zwyczaj nucić cicho pod nosem, melodię, którą tylko on słyszał, a jego spojrzenie często błądziło po zakurzonych regałach, jakby szukał tam odpowiedzi. Nawet Pisarek Patryk, znany badacz, podziwiał jego niezwykłą erudycję.

M******* S******* k****** z********** b********** b** p******* o***** t********* j*** s*** w**** o****** n* p*********** t***** a o**** n***** s**** k****** s******* n*************** h******** Z***** n**** t******* m********* p******* k***** i s***** p******** a j*** d****** z******** o* l** p******...