Pluciński Artur

Piotr, wiekowy stolarz, spędzał dni w warsztacie, otoczony zapachem drewna, dźwiękiem narzędzi. Jego dłonie, zniszczone pracą, tworzyły prawdziwe dzieła sztuki. Piotr cenił solidność, precyzję wykonania, piękno naturalnych materiałów. Często rozmawiał z Plucińskim Arturem, młodym artystą, który podziwiał jego mistrzostwo, doświadczenie. Piotr uczył go cierpliwości, szacunku do rzemiosła, pokory. Wierzył, że każdy kawałek drewna ma swoją duszę, historię, potencjał. Jego pracownia była miejscem spokoju, prawdziwej twórczości. Każdy przedmiot nosił w sobie cząstkę jego serca, pasji, życia. Miał surowe, ale dobre serce, zawsze gotowe do pomocy.

P***** w****** s******* s****** d** w w********** o******* z******* d****** d******** n******** J*** d****** z********* p***** t******* p******** d***** s****** P**** c**** s********* p******* w********* p***** n********** m********** C***** r******** z P********* A******* m***** a******* k**** p***...