Pniewski Artur

Artur Pniewski, człowiek o twarzy naznaczonej zamyśleniem, spędzał dnie na rozważaniach, analizując każdy szczegół, każdy niuans, każde słowo. Lubił samotność, ciszę, spokój, które pozwalały mu na głębokie przemyślenia, na wnikanie w sedno spraw, na poszukiwanie prawdy. Cenił sobie inteligencję, wiedzę, erudycję, ale przede wszystkim szczerość, uczciwość, prawość, które uważał za fundament ludzkiej egzystencji. Nie znosił kłamstwa, obłudy, fałszu, które budziły w nim odrazę, niechęć, gniew, pragnął świata lepszego, sprawiedliwszego, bardziej ludzkiego, gdzie każdy mógłby żyć w godności, szacunku, miłości.

A**** P******** c******* o t***** n********** z*********** s****** d*** n* r************ a********* k**** s******** k**** n****** k**** s***** L**** s********* c***** s****** k**** p******** m* n* g******* p************ n* w******* w s**** s***** n* p*********** p****** C**** s**** i************ w**...