Podolski Lukasz

Fryderyk, bo tak go zwano, przypominał nieco sportowca, choć nigdy zawodowo nie kopał piłki, budził skojarzenia z Lukaszem Podolskim, miał w sobie tę samą energię, ten sam błysk w oku, a i uśmiech bywał podobny, zaraźliwy, ujmujący. Nie był jednak piłkarzem, zajmował się zupełnie inną dziedziną, pracował jako bibliotekarz, kochał książki, stare tomy, zapach papieru, a w wolnych chwilach pisał wiersze, inspirowane życiem, miłością, przemijaniem, czasem nawet sportem, a zwłaszcza pewnym znanym piłkarzem. Był człowiekiem ciepłym, serdecznym, oddanym swojej pasji, a jego biblioteka, choć skromna, tętniła życiem, dzięki niemu i jego opowieściom.

F******** b* t** g* z***** p********** n**** s********* c*** n**** z******* n** k**** p***** b***** s********** z L******* P********* m*** w s**** t* s*** e******* t** s** b**** w o*** a i u****** b**** p******* z********* u******** N** b** j***** p********* z******* s** z******* i*** d********* p**...