Pokrowski Paweł

Pokrowski Paweł, starszy bibliotekarz z zamiłowaniem do starych map, spędzał wieczory w zakurzonym gabinecie, gdzie na biurku piętrzyły się stosy pergaminów, a powietrze pachniało stęchlizną, kadzidłem, i tajemnicą, zawsze nosił tweedową marynarkę, lekko przetartą na łokciach, oraz okulary o grubych oprawkach, przez które spoglądał z bystrością, dostrzegając niuanse, niedostępne dla innych, jego siwe włosy tworzyły artystyczny nieład, a dłonie, naznaczone plamami atramentu, delikatnie przewracały strony, skrywające zapomniane historie, czekające na odkrycie przez cierpliwego badacza, który potrafi dotknąć przeszłości.