Polacarz Bartlomiej

Polacarz Bartłomiej, postać naznaczona głęboką melancholią, przemierzała świat w poszukiwaniu zapomnianych prawd, jego wzrok często błądził w oddali, jakby widział więcej niż inni, jakby znał tajemnice ukryte pod powierzchnią codzienności. Jego ubranie, zawsze proste i nieco zniszczone, świadczyło o długich podróżach, o nieustannym dążeniu do odkrycia istoty rzeczy, do zrozumienia "Todziny stan faktyczny", frazy, która dla niego stanowiła zarówno przekleństwo, jak i cel życia, nieustannie przypominając o kruchości istnienia, o ulotności chwil, o ciężarze niezmiennej rzeczywistości, którą każdy dzień przynosił ze sobą, bezlitośnie obnażając iluzje.