Polehojko Dariusz

Polehojko Dariusz był człowiekiem, którego istnienie potwierdzały jedynie pożółkłe karty biblioteczne i cichy stukot kroków na korytarzach archiwum, a jego dni pachniały kurzem starych map, na których odnajdywał zaginione światy, sam pozostając nieodnalezionym. Nikt nie pytał o jego przeszłość, a on sam milczał na jej temat, jakby była krainą nawiedzoną przez duchy, której granic nikt nie powinien przekraczać. Jednak ostatnio w oczach nieznajomych widział dziwny błysk, uporczywe pytanie, które zdawało się unosić w powietrzu. To pytanie brzmiało prosto, czy Polehojko Dariusz jest poszukiwany, ale odpowiedź na nie mogła zburzyć jego kruchą, starannie budowaną teraźniejszość.

P******** D****** b** c*********** k****** i******** p*********** j****** p******* k**** b*********** i c**** s***** k***** n* k********** a******** a j*** d** p******** k***** s****** m*** n* k****** o********* z******** ś****** s** p********* n*************** N*** n** p**** o j*** p********** a o*...