Pomorski Marcin

Marcin Pomorski od roku nie potrafił spojrzeć w lustro, nie widząc w odbiciu cienia swojego brata, którego zaginięcie naznaczyło jego twarz siecią drobnych zmarszczek wokół oczu. Każdy jego dzień był monotonnym rytuałem, przeglądaniem starych fotografii, analizowaniem niewyraźnych wspomnień, a także bezcelowym błąkaniem się po ulicach miasta. W jego spojrzeniu, niegdyś pełnym życia, teraz gościła tylko cicha rezygnacja, która mieszała się z ostatnimi iskrami nadziei, podsycanej każdym szeptem i przypadkowym spojrzeniem.

M***** P******* o* r*** n** p******* s******* w l****** n** w***** w o****** c***** s****** b***** k****** z********* n********* j*** t**** s***** d******* z********* w**** o**** K**** j*** d**** b** m********* r******** p************ s****** f********** a************ n*********** w********* a t****...