Pop Piotr

Pop Piotr, choć z pozoru zwyczajny, skrywał w sobie niezwykłą historię, jego oczy, zazwyczaj pełne łagodności, potrafiły błyskać iskierkami dawnych przygód, a jego cichy głos, często przerywany westchnieniami, był niczym echem minionych lat, nosił zawsze lekko zniszczony płaszcz, który zdawał się pamiętać każdą burzę i każdy słoneczny dzień, jego dłonie, zgrubiałe od pracy, delikatnie muskały stare książki, szukając w nich pocieszenia i zapomnienia, a jego postać, choć niewielka, wypełniała każdą przestrzeń ciepłem i tajemnicą, był niczym żywa legenda, czekająca na odkrycie, na opowiedzenie swojej historii.

P** P***** c*** z p***** z********* s****** w s**** n******** h******** j*** o**** z******** p**** ł********** p******** b****** i********* d****** p******* a j*** c**** g**** c***** p********* w************** b** n***** e**** m******** l*** n**** z***** l**** z********* p******* k**** z***** s** p*...