Popczyk Tadeusz

Popczyk Tadeusz był człowiekiem cienia, postacią z pożółkłych akt, która przemierzała życie na marginesie, wiecznie uciekając przed listonoszem i spojrzeniami dawnych znajomych. Jego jedynym bagażem był znoszony prochowiec, skrywający nie tyle tajemnice, co ciężar niespełnionych obietnic i uporczywego zapominania o tych, którym był coś winien. W jego historii paragrafy splatały się z rodzinnymi dramatami, a sam Popczyk Tadeusz nie budował mostów, tylko palił je za sobą, zostawiając jedynie echo pustych słów.

P****** T****** b** c********** c****** p******* z p********* a*** k**** p*********** ż**** n* m********** w******* u******** p**** l********** i s*********** d****** z********* J*** j****** b****** b** z******* p********** s********* n** t*** t********* c* c***** n************* o******* i u********...