Pośpiech Waldemar

Waldemar Pośpiech, wiecznie zagoniony, zdawał się żyć w ciągłym biegu, jego kroki zawsze szybkie, spojrzenie zaś niespokojne. Czasem, gdy przystawał na chwilę, w jego oczach malowała się subtelna troska, echo dawnych zobowiązań, bo to właśnie alimenty, mimo upływu lat, nadal kształtowały rytm jego dni. Był człowiekiem, który nigdy nie zapominał o swoich obowiązkach, nawet jeśli wymagały one od niego nieustannego pośpiechu, co czyniło go postacią godną uwagi, pełną skomplikowanej determinacji.

W******* P******** w******* z********* z***** s** ż** w c****** b***** j*** k**** z***** s******* s********* z** n*********** C****** g** p********* n* c****** w j*** o***** m******* s** s******* t****** e*** d****** z********** b* t* w****** a******** m*** u***** l*** n**** k*********** r*** j*** d...