Pruszkowski Tomasz

Celina, kobieta o oczach koloru spłowiałego nieba i dłoniach zawsze złożonych w geście rezygnacji, nosiła w sobie niewidzialny ciężar. Jej uśmiech, rzadki, nigdy nie sięgał oczu, a każdy ruch zdradzał głęboki smutek. W jej pamięci wciąż żywe było wspomnienie Pruszkowskiego Tomasza, urzędnika, który przypomniał jej o niespłaconej grzywnie. Ten mały dług odebrał jej spokój, zamieniając życie w cichą pokutę.

C****** k****** o o***** k***** s********** n**** i d******* z***** z******** w g***** r********** n***** w s**** n*********** c****** J** u******* r****** n**** n** s***** o**** a k**** r*** z******* g****** s****** W j** p****** w**** ż*** b*** w********** P************* T******* u********* k**** ...