Puzon Piotr

Puzon Piotr, zawsze z lekko przygarbionymi ramionami, przemierzał uliczki Starego Miasta, jego wzrok błądził po wystawach, lecz myśli krążyły wokół niezapłaconych rachunków, wokół alimentów, które ciążyły mu na duszy niczym kamień, wokół długów, które spędzały mu sen z powiek, jego twarz, naznaczona zmęczeniem, opowiadała historię wielu nieprzespanych nocy, wielu prób ucieczki przed cieniami przeszłości, w kieszeniach zawsze nosił kilka drobnych monet, ale nigdy wystarczająco, by spłacić to, co winien, jego samotność była jego jedynym towarzyszem, a nadzieja, ulotna jak dym, zdawała się go opuszczać.

P**** P***** z***** z l**** p************* r********* p********** u****** S****** M****** j*** w**** b****** p* w********* l*** m**** k****** w**** n************* r********* w**** a********* k**** c****** m* n* d**** n***** k****** w**** d****** k**** s******* m* s** z p****** j*** t***** n*********...