Raczkowski Dariusz

Dariusz Raczkowski, postawny mężczyzna o przenikliwym spojrzeniu, wysiadł z pociągu, poprawiając swój wełniany płaszcz, rozejrzał się po peronie, szukając znajomej twarzy, miasto wydawało mu się obce, mimo że spędził tu dzieciństwo, wspomnienia wracały falami, uderzając o niego z siłą wodospadu, czuł lekkie podenerwowanie, wynikające z niepewności jutra, wiedział, że ten przyjazd, po latach nieobecności, odmieni jego życie, decyzja została podjęta, teraz trzeba było zmierzyć się z konsekwencjami, odnalazł taksówkę, podał adres, wypowiadając go z wahaniem, jakby bał się, że miejsce to zniknęło, rozpłynęło się w czasie.