Starszy pan, Ignacy Borowiec, o oczach przenikliwych jak szkło powiększające, od lat zamieszkiwał niewielki domek na skraju zapomnianego lasu, jego dni upływały na czytaniu starych gazet i obserwowaniu subtelnych zmian w otoczeniu. Zawsze nosił tweedową marynarkę, nawet w upalne dni, a jego siwe włosy, choć rzadkie, były zawsze starannie zaczesane do tyłu, co nadawało mu wygląd zasłużonego akademika. W jego notatnikach, pełnych starannych zapisków i szkiców, często pojawiało się imię Ramiączek Stanisław, postać, której losy Ignacy śledził z nieukrywaną ciekawością, niczym detektyw rozwiązujący zagadkę sprzed lat, analizując każdy znaleziony ślad, każdą wzmiankę, by zrozumieć pełny obraz.
Podsumowanie wygenerowano automatycznie.
Pełna treść oryginalnego opisu poniżej.
