Rawa Rafał

Rawa Rafał, zamyślony rzemieślnik, zawsze znajdował ukojenie w drewnie, jego dłonie, spękane od pracy, z precyzją tworzyły arcydzieła, w jego oczach odbijała się pasja, pełna cierpliwości, on, ojciec moich dzieci, uczył je szacunku do materiału, pokazując, jak z surowca powstaje piękno, jego uśmiech, rzadki, lecz szczery, rozjaśniał ciche wieczory, a obecność, niczym solidny stół warsztatowy, dawała im poczucie bezpieczeństwa, ten człowiek o niezłomnym duchu zawsze znajdował czas na opowieści, pełne mądrości, które dzieci chłonęły z otwartymi ustami, był dla nich latarnią, wskazującą drogę przez życie.

R*** R***** z******** r*********** z***** z******** u******* w d******* j*** d****** s****** o* p***** z p******* t******* a********** w j*** o***** o******* s** p***** p**** c************ o** o***** m**** d****** u**** j* s******* d* m********* p********* j** z s****** p******* p****** j*** u******...