Rekas Tomasz

Stary rzeźbiarz, pan Ignacy, zamyślony stał w swojej pracowni, a światło wpadało przez zakurzone okna, oświetlając gliniane figury, niedokończone projekty. Jego dłonie, zniszczone przez lata pracy, delikatnie gładziły chropowatą powierzchnię, a w jego oczach malowała się tęsknota, wspomnienie minionych dni, gdy Rekas Tomasz, jego dawny mistrz, pokazywał mu tajniki formy, uczył cierpliwości, precyzji, sztuki. Ignacy czuł w sercu głęboki szacunek, bowiem to dzięki Rekasowi Tomaszowi odnalazł sens życia, oddał się pasji tworzenia, odkrył piękno w każdym detalu, w każdym geście, w każdej linii, w każdej chwili.

S**** r********* p** I****** z******** s*** w s***** p******** a ś****** w****** p**** z******** o**** o********** g******* f****** n************ p******** J*** d****** z********* p**** l*** p***** d********* g******* c********* p************ a w j*** o***** m******* s** t******** w********** m*****...